Programma.
Ruimte voor elk brein
Tijdens deze Teatime@bib over neurodiversiteit verkennen studenten, onderzoekers en begeleiders hoe een inclusieve leeromgeving kan bijdragen aan welzijn en studiesucces. Via een panelgesprek delen neurodivergente studenten hun ervaringen, kansen en drempels binnen HOGENT. Daarnaast komen ontmoetingsavonden, de uitdagingen van hoogbegaafde studenten en de impact van een taalontwikkelingsstoornis op sociaal-emotioneel functioneren aan bod. Een namiddag vol inzichten, verbinding en praktische handvatten.
Panelgesprek "Excluses"
Tijs Van Steenberghe: onderzoeker EQUALITY en lector sociaal werk & orthopedagogie
We gaan met studenten in dialoog over hun ervaringen op onze hogeschool. Zijn er momenten waarop ze vormen van uitsluiting tegenkwamen en welke positieve ervaringen hielpen hen om drempels te overkomen?
Neurodiversiteit: een algemene inleiding
Lien Peters, onderzoeker Research Centre for Learning in Diversity
Er wordt veel gesproken en geschreven over neurodiversiteit - maar wat is neurodiversiteit eigenlijk? En wat is het niet? Lien geeft een korte inleiding in het topic.
Verbinding als kracht: ontmoetingsavonden voor neurodivergente studenten
Elien Verbeken, medewerker studentenbegeleiding
Elien Verbeken gaat samen met twee studenten in gesprek over hoe ontmoetingsavonden bijdragen aan sociale en emotionele binding binnen HOGENT, en waarom herkenning, verbinding en het delen van ervaringen een belangrijke ondersteuningsvorm kunnen zijn voor studenten met een neurodivergent brein.
Slim, snel, en ... vastgelopen: wanneer sterke studenten plots struikelen
Jan Claes, lector toegepaste informatica
Hoogbegaafde en hoogintelligente studenten lopen in het hoger onderwijs vaak vast: ze moeten leren studeren, omgaan met falen en hun perfectionisme temperen. In deze sessie ontdek je hoe je als lesgever hun nood aan autonomie, verbondenheid en competentie erkent én vertaalt naar uitdagend, betekenisvol onderwijs.
De impact van een taalontwikkelingsstoornis op sociaal-emotioneel functioneren
Eddy Hoste, lector gezondheidszorg en onderzoeker Research Centre for Learning in Diversity
Een taalontwikkelingsstoornis is onzichtbaar en daardoor moeilijk te detecteren. Ook daarom heeft men dikwijls enkel oog voor de secundaire problemen die voortvloeien uit de taalstoornis en zich – zeker in de adolescentieperiode - wel duidelijk uiten: leer-, sociaal-emotionele en gedragsproblemen. Erkenning van de problematiek is belangrijk. Het leidt tot herkenning en begrip. En je kan je als zorgverlener toespitsen op de sociaal-emotionele impact.
